Zgodnie z danymi Narodowego Funduszu Zdrowia, nadwagę ma już trzech na pięciu dorosłych Polaków, a co czwarty jest otyły. NFZ prognozuje, że za 6 lat otyłych osób w Polsce będzie aż 30%.
Otyłość jest już chorobą cywilizacyjną. Często można jej uniknąć, stosując odpowiednią dietę i prowadząc aktywny tryb życia. Niestety, niekiedy okazuje się, że konieczne jest leczenie farmakologiczne. W Polsce mamy dostępne aktualnie trzy leki (nie suplementy diety) stosowane w leczeniu nadwagi i otyłości. Leki te są dostępne tylko na receptę i ordynowane na wniosek lekarza. W celu rozważenia farmakologicznego leczenia nadwagi oraz otyłości należy skonsultować się z lekarzem. Teraz kilka słów o wspomnianych lekach.
1. Mysimba – jest lekiem dwuskładnikowym, zawierającym substancję czynne (naltrekson i bupropion w postaci chlorowodorku), które działają tam, gdzie powstaje uczucie sytości i głodu oraz apetytu, czyli w mózgu. Jest to lek, który powoduje zarówno zwiększenie i wydłużenie czasu odczuwania sytości, jaki i zmniejszenie apetytu. Mysimba, działając na dwa ośrodki w mózgu, zwiększa kontrolę podjadania (tzw. "zachcianki") i zmniejsza ilość spożywanego pokarmu. Dawkowanie rozpoczynamy od 1 tabletki, zwiększając dawkę co 7 dni o 1 tabletkę, w czwartym tygodniu leczenia dochodząc do dawkowania maksymalnego 2x 2 tabletki. Zalecany czas przyjmowania leku to około 16 tygodni. Jeżeli po tym okresie stosowania Mysimby masa ciała nie uległa obniżeniu o co najmniej 5% początkowej wagi, lek należy odstawić. Mysimba dostępna jest w aptekach tylko na receptę. Cena kuracji miesięcznej to koszt ok. 400 zł.
2. Saxenda – liraglutyd, analog ludzkiego hormonu inkretynowego GLP-1, który jest uwalniany w naszych jelitach po posiłkach. Lek ten opóźnia opróżnianie żołądka, przez co zmniejsza szybkość przenikania glukozy pochodzącej z pokarmu do krwi, zwiększa uczucie sytości oraz zmniejsza uczucie głodu. W wyniku leczenia następuje redukcja przede wszystkim tkanki tłuszczowej trzewnej (a nie podskórnej).  Tkanka trzewna jest aktywna hormonalnie, a jej nadmiar prowadzi do rozwoju insulinooporności oraz cukrzycy typu II. Saxenda podawana jest w iniekcjach do tkanki podskórnej. Sprzedawana jest w jednorazowych wstrzykiwaczach z igłą, podobnych do tych, w jakich dostępna jest insulina. Wstrzykiwacz pozwala na precyzyjne ustawienie dawki leku i wygodne jej podanie. Lek wstrzykiwać można w brzuch, udo, górną część ramienia. Terapię zaczynamy zwykle od dawki 0,6 mg/dobę, zwiększając ją co 7 dni o 0,6 mg/d,  aż do osiągnięcia maksymalnej  zalecanej dawki 3mg/dobę. Stopniowe zwiększanie dawki leku minimalizuje ryzyko pojawienia się skutków ubocznych terapii, przede wszystkim dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Lek podaje się raz na dobę, o dowolnej, ale stałej porze. W trakcie terapii należy pamiętać o konieczności przyjmowania większej ilości płynów. Jeżeli po trzech miesiącach stosowania leku w dawce 3mg/dobę nie stwierdzono zmniejszenia początkowej masy ciała o co najmniej 5%, lek należy odstawić.  Lek dostępny jest tylko w aptekach za okazaniem recepty. Jego wielkim minusem jest wysoka cena. Cena 3 wstrzykiwaczy (jeden wstrzykiwacz zawiera 18 mg leku) - to koszt ok. 700-790 zł
3. Xenical – lek, który hamuje wchłanianie w jelitach tłuszczu przyjętego z pokarmem. Jest skierowany do tych chorych, którzy preferują spożywanie pokarmów tłustych. Obowiązuje ta sama zasada podczas terapii - leczenie należy przerwać po 12 tygodniach, jeśli pacjent nie był w stanie zmniejszyć masy ciała o co najmniej 5% w stosunku do masy ciała na początku leczenia. Lek jest w postaci kapsułki i należy go przyjmować 3x po 1 kapsułce bezpośrednio przed każdym głównym posiłkiem. Koszt kuracji miesięcznej to ok. 270-300 zł.
Należy pamiętać, że każdy z trzech wymienionych leków może spowodować działania niepożądane. Istotny jest także fakt, iż leczenie farmakologiczne stosujemy razem z dietą "umiarkowanie" niskokaloryczną przy zachowanej "umiarkowanej" aktywności fizycznej. Bez tego nie można liczyć na pożądane efekty.
Lek. med. Marta Dyrcz-Soral